خسته‌ ام از این همه شوآف ازین‌ همه سوپرمن و ماه‌ پیشونی‌هایی که دنیای مجازی‌ شان اصلا شبیه به دنیای واقعی‌ شان نیست. خسته‌ ام از تظاهر. از بودن چیزی که نیستیم. انگار اینستاگرام را طوری ساخته‌ اند که باید خودت نباشی تا محبوب‌ تر شوی، تا لایک بگیری و زنده بمانی. خسته‌ ام از این همه برای چشمِ دیگران زیستن. کاش قرار بود فقط برای یک نفر خودآرایی می‌کردیم. اما ما به بردگیِ خودخواسته‌ ی همگان رفته‌ ایم. که اگر روزی با معیارهای آنها سازگار نباشیم یا بد مانور بدهیم با شلاق‌های کامنت و لایک‌ هایی که دریغ‌ شده‌اند جریمه می‌شویم

خدا رحمت کند رومن رولان را که گفت :


جرأت کنید راست و حقیقی باشید
جرأت کنید زشت باشید
اگر موسیقی بد را دوست دارید رُک و راست بگوئید
خود را همان که هستید نشان بدهید
این بزکِ تهوع‌انگیز دو رویی و دوپهلویی را از چهره‌ی روح خود بزدائید
و با آب فراوان بشوئید

خسته ام از این‌همه رقابت‌های پوچ و از رقابت‌های ظاهری و پول و فاضل‌ نمایی هایی که یا ما را در حصار داشته‌ های ذاتی و نه اکتسابی محدود کرده و یا اسیر دلالی و تقلید طوطی‌ وار از بزرگان ساخته

پیشنهاد میکنیم این مطلب را مطالعه فرمایید   تُ

خسته‌ام از سلبریتی هایی که شهرت‌ شان، آنها را وادار می‌کند در هر سوراخی سرک بکشند و نظرات شاذ از خود صادر نمایند. انگار یادشان رفته نظرات اجتماعی‌ و سیاسی‌ شان نبوده که آنها را به قله‌ ی توجهات مردم رسانده. ای‌کاش خاموش می‌ ماندند تا صدای اهالی علم و دانش به‌ گوش‌ های تشنه و حقیقت‌ جو میرسید

خسته‌ ام از سرزمینی مجازی که پلنگ‌ها و دلقک‌ هایش از یک نویسنده‌ فرهیخته بیشتر خواهان دارد. پاپتی ها و معرکه‌ بگیرها حواس عوام را در چه راهی اشغال کرده‌ اند؟ جامعه‌ ای که وقت مردمش در اختیار سبک‌ مغزها و زامبی‌ ها باشد چه آرمان‌ شهری را خواهد ساخت؟ چگونه معضلات طبیعی‌ اش را حل می‌کند؟ چگونه با رنج موفقیت می‌سازد؟ راه درست را چگونه تشخیص می‌دهد؟

خسته‌ ام از جایی که نمی‌گذارد عمیق باشیم. نمی‌گذارد با تأمل مطلبی را بخوانیم و بفهمیم و مزمزه کنیم. انگار ساخته شده تا همه‌ ی پیامها را به سرعت از زیر دستمان سُر بدهیم و با یک نگاه به عمق مطلب که نه، به سطح مطلب پی ببریم. اینستا را برای توقف و تفکر نساخته‌ اند انگار. بیشتر یک سرگرمیست که اول خیال می‌کنی وقت‌ های خالی‌ ات را پر می‌کند؛ بعدا به‌ هوش می‌آیی که وقت‌ های لازمت را هم می‌خورد و آنگاه است که تو هیچ دفاعی در برابر این اژدهای زمان‌ خوارِ کم‌ فایده نداری.


خسته‌ ام از لایکهای مرامی. از تعارفات ریا آلود. یک‌ بار از دوستی پرسیدم مطلب آخرم را خواندی؟
گفت: نه
گفتم: چرا؟ 
گفت: چون طولانی بود
پرسیدم: پس چرا لایک‌ کردی؟ 
گفت: عادت دارم
مانده‌ ام برای چه باید در اینستا پست گذاشت. برای اینکه یک عده آدم تکراری از روی عادت و یا رودربایستی ندیده و نخوانده لایک کنند؟


photo 2016 07 26 03 19 47 1024x783 - اینستاگرام لعنتی - Meraj Hadad - Meraj App - Meraj Web

بیائید دست از این‌ همه تماشا و پیج‌ گردی‌ های کم‌ حاصل برداریم که صائب خوش گفت:

عشق ما را پیِ کاری به جهان آورده‌ ست
ادب این ست که مشغول تماشا نشویم